ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΗ

Τσενγκέλκιοϊ

Ὅτι θ᾽ ἀναφερθεῖ, ὅτι θ᾽ ἀπαριθμηθεῖ στὶς σελίδες αὐτὲς ἔχει γραφεῖ μὲ μοναδικὸ γνώμονα τὴν ἀγάπη καὶ τὴ νοσταλγία. Πράγματι ἐμεῖς οἱ Τσεγκιελκιῶτες ἀγαπήσαμε καὶ ἀγαποῦμε τὸν τόπο μας μὲ πάθος, ὅπου κὶ ἂν βρισκόμαστε. Ἀγαποῦμε τὴν προϊστορία του, τὴν ἱστορία του, τὴν ὀρθωμένη ψυχή του. Αἰσθανόμαστε μιὰ ξεχωριστὴ εὐαισθησία γιὰ ὅτι ἀνήκει στὴν παράδοση του, στὴ φυσική του ὀμορφιὰ καὶ στὴ μοῖρα του. Ἀρκεῖ νὰ ρίξῃς τώρα μιὰ κυκλικὴ ματιὰ στὸ τοπίο καὶ ἀπορεῖς! Πῶς ἦταν καὶ πῶς ἔγινε;

 

Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ "ΚΟΥΛΕΛΙ" ΣΗΜΕΡΑ

 

Κάτω ἀπό τὸν γαλανὸ οὐρανὸ ὅλα αὐτὰ τὰ μνημεῖα ποὺ ἔστησαν οἱ αἰῶνες, φαντάζουν πένθιμα, ἐρημωμένα καὶ καταρρέοντα. Δὲν τελείωσε βέβαια ὁ θρῆνος γιὰ τὸ Τσεγκιέλκιοϊ, καὶ δὲν θὰ τελειώσῃ τόσο γρήγορα. Ἀλλά, κὶ ὅταν ἡ ζωὴ στήσει μπροστά μας ἄλλα γεγονότα κὶ ἄλλες συμφορές, θ᾽ ἀκουστῇ πιὸ δυνατὰ ὁ ἄλλος ὁ θρῆνος, ὁ ἐπόμενος, ποὺ θὰ κρατήσῃ περισσότερο, ποὺ ἄγνωστο ἂν θὰ εἶναι καὶ ὁ τελευταῖος. Ὁ θρῆνος γιὰ τοὺς χαμένους κόσμους γιὰ τοὺς χαμένους θησαυροὺς ποὺ συντηρήθηκαν καὶ περιφρουρήθηκαν τόσους καὶ τόσους αἰῶνες.

 

 

Οἱ ἀλλόθρησκοι συγκάτοικοι τοῦ χωριοῦ διαισθάνονται τὴν ἔλλειψη τῶν Ῥωμιῶν, ἀναζητοῦν τώρα τὴ συντροφιά τους, νοσταλγοῦν τὶς παλιὲς μέρες ποὺ ἔζησαν ἀδελφωμένοι χωρὶς προκαταλήψεις. Ποιὸ τὸ ὄφελος ὅμως; Ἀφοῦ ἔχει γίνει συνείδηση πὼς δὲν ὑπάρχει λαὸς πιὸ κακότυχος ἀπό τὸν δικό μας. Κτίζει τὸ σπίτι του γιὰ νὰ τοῦ τὸ χαλάσουν, δημιουργεῖ τὴν οἰκογένεια του γιὰ νὰ τοῦ τὴν ξεκληρίσουν. Θαρρῶ πὼς ἕνα τέτοιο παρελθὸν ἔχει ὁ κάθε Ἕλληνας, ὅπου κὶ ἂν ζεῖ ὅπου κὶ ἂν βρίσκεται. Λίγο νὰ ἐρευνήσῃ τὴν ἱστορία τῆς οἰκογένειας του, λίγο ν᾽ ἀνασκαλέψῃ τὶς ρίζες του, θ᾽ ἀνακαλύψῃ κάποιο ξεσπίτωμα, κάποια ξαφνικὴ φυγή, κάποιο μικρὸ ἢ μεγάλο μαρτύριο. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ χωριοῦ μου.

 

ΤΣΕΓΚΕΛ-ΚΙΟΪ ~~ ΜΠΕΪΛΕΡ-ΜΠΕΪ (1920)

 

Γιατὶ τάχατες θ᾽ ἀποτελοῦσε ἐξαίρεση τὸ Τσεγκέλκιοϊ;

 

Ἀποφάσισα μὲ τὶς λιγοστὲς συγγραφικὲς ἰκανότητες ποὺ διαθέτω νὰ συγκεντρώσῳ ὄποιο ὑλικὸ ἦταν ἐφικτὸ νὰ βρῷ στὰ ἀρχεία τῆς Κοινότητας καὶ ὅποια ἀκούσματα εἴχα ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς χωριανούς μου. Θὰ παραθέσῳ στὶς σελίδες μου κάποια ἀποσπάσματα ποὺ πιστεύω θὰ ἔχουν κάποιο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Κωνσταντινουπολίτικη ἱστορία.