ΑΓΙΟΝ ΜΥΡΟΝ

Ἡ πρόσκληση ποὺ μ᾽ ἀπευθύνθηκε στὶς 17 Δεκεμβρίου τοῦ 1991 ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ . Βαρθολομαῖο «ἵνα παράσχω τὴν ζηλωτὴν συνεργασία ἐν τῷ Σώματι» τὸ ὁποῖο θὰ παρασκεύαζε τὸ Μύρο πρὸς καθαγίαση τὴν Μεγάλη Πέμπτη τοῦ 1992 συνοδευόμενη ἀπὸ τὶς εὐλογίες τοy ἦταν γιὰ μένα ἡ μεγαλύτερη τιμὴ ποὺ θὰ μποροῦσα νὰ ἔχῳ ἀπὸ τὸ Κέντρο τῆς  Ὀρθοδοξίας, τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

 

Μὲ τὴν Α.Θ.Π. τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον.

 
Ἡ ἐπὶ τέσσερα χρόνια παρουσία μου ὡς μαθητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης , ἡ πρόωρη  συνεργασία μου μὲ τὸν τότε Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Βαρθολομαῖο γιὰ τὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου μου «Τὸ Χρυσοκέραμο Τσενγκέλκιοϊ τοῦ Βοσπόρου» , ἡ φιλική μου σχέση μὲ τὸν Μητροπολίτη Μελιτινῆς κ. Ἰωακεὶμ καὶ ἡ ἐνασχόλησή μου μὲ τὰ πάτρια, συνδυασμὸς μὲ τὴν κατάρτισή μου στὴν Φαρμακευτικὴ Ἐπιστήμη ἦταν τὰ βασικὰ κριτήρια τῆς ἐπιλογῆς μου ὡς μυρεψοῦ γιὰ πρώτη φορὰ τὸ 1992 καὶ μετέπειτα στὴν ἐπόμενη ἕψηση - παρασκευὴ τὸ 2002 .

 

Σήμερα θεωροῦμε ἀπὸ τοὺς ἔμπειρους μυρεψοὺς μὲ συστηματικὴ ἐνασχόληση γύρω ἀπὸ τὸ μυστηριακὸ αὐτὸ ὑλικό.

  Ἰωσὴφ Κωνσταντινίδης