ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

 Ἔχω τὴν τιμὴ νὰ εἷμαι ἕνα ἀπὸ τὰ 40 ἱδρυτικὰ μέλη τοῦ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΌΥ ΚΕΝΤΡΟΥ τὸ ὁποῖο δεσπόζει στὴν καρδιὰ τοῦ Ἀλίμου στοὺς Τράχωνες ἐπὶ τῆς λεωφόρου Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολὴς 10.

 

Ἡ ἱστορία ἄρχισε τὸ 1985 τότε που ὁ Ἀ. Σ. ΠΕΡΑ καὶ Ἀ. Θ. ΤΑΤΑΥΛΑ πατοῦν γερᾶ στὸ ἀθλητικὸ στερέωμα τῆς χώρας μας. Ἡ ἔλλειψη ὅμως προπονητικῶν καὶ ἀγωνιστικῶν χώρων εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα. Γιὰ τὴν ἐπίλυσή του ἄρχισε μὶα τιτάνια προσπάθεια στὴν ὁποία ἀπὸ διάφορες θέσεις (ἀντιπροέδρου, εἰδικοῦ γραμματέα καὶ γενικοῦ γραμματέα) ὑπηρέτησα μὲ συνέση καὶ ἀποφασιστικότητα. Ἃς δοῦμε ὅμως πῶς ἐξελίχθηκε ἡ ὅλη πορεία.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ

Ἡ ἀνάγκη ἀποκτήσεως Κλειστοῦ Γυμναστηρίου, καὶ γιὰ τοὺς δύο Συλλόγους, ὄσο τὸ ἔργο τους γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ προπόνηση παίδων, ἐφήβων καὶ νέων, προχωροῦσε, τόσο ἐγίνετο αἰσθητὴ καὶ πιὸ ἐπιτακτική. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ ὁ ἐκ τῶν φιλάθλων καὶ δραστηρίων παραγόντων τῆς ὀμογένειας μας, σεβαστὸς στοὺς κύκλους καὶ τῶν δύο Συλλόγων, Μιχαὴλ Παγιώτης, ἐπρότεινε, τὴν 1-8-1985, νὰ ξεκινήσῃ ἡ διαδικασία ἀποκτήσεως ἰδιοκτήτου χώρου, γιὰ τὴν ἀνέγερση Κλειστοῦ Γυμναστηρίου, μὲ τὴν πλήρη καὶ ὀμόθυμη συνεργασία τῶν δύο Συλλόγων.

 

Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς συναντήσεις καὶ προσυνεννοήσεις τῶν διοικήσεων τῶν δύο Συλλόγων, κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ ἰδίου ἔτους, λαμβάνεται ἡ ἱστορικὴ ἀπόφαση, ἀπὸ τὶς Γενικὲς Συνελεύσεις τῶν Μελῶν τους, νὰ συνεργασθοῦν ἀνεπιφύλακτα τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν δύο Συλλόγων, γιὰ τὴ μεθόδευση καὶ συντονισμὸ τῶν ἐνεργειῶν πρὸς ἀνέγερση Κλειστοῦ γυμναστηρίου.

 

Κατόπιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως αὐτῆς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν δύο συλλόγων σὲ κοινὴ συνεδρίαση (τὸν Νοέμβριο 1985) ἀποφασίζουν νὰ καλέσουν ἀριστίνδην, ἀνὰ 6 ἐξωδιοικητικὰ μέλη αὐτῶν, πρὸς συγκρότηση 12μελοὺς Ἐπιτροπῆς, γιὰ ν᾽ ἀναλάβῃ τὴ μεθόδευση καὶ τὸν συντονισμὸ ἐνεργειῶν ἐξεύρεσης καὶ ἀγορὰς οἰκοπέδου, ὅπως «ἐν καιρῷ ἀνεγερθεῖ κλειστὸ Γυμναστήριο καὶ Ἀθλητικὸ Κέντρο».

 

Ἡ δωδεκαμελὴς Ἐπιτροπὴ μετὰ τὴν συγκρότηση της σὲ σῶμα μὲ Πρόεδρο τὸν κ. Διόν. Σακαλάκη, προέβη σὲ μία ἐνημερωτικὴ «ἐξαγγελία», ποὺ ἐλάμβανε κυρίως τὰ ἐξῆς:

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τὸ Ἔθνος μας μεγαλούργησε μὲ τὴν συνεχὴ ψυχοσωματικὴ καλλιέργεια καὶ τὸ σωστὸ ἀθλητικὸ πνεῦμα. Οἱ δύο μεγάλοι καὶ ἱστορικοὶ ἀθλητικοὶ σύλλογοι τῆς ὀμογένειας μας, ὁ Ἀ.Ὀ. Ταταῦλα καὶ ὁ Ἀ.Σ. Πέρα, διαπίστωσαν ἀπὸ κοινοῦ, ὅτι γιὰ νὰ ὑλοποιηθοῦν κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο οἱ σκοποῖ τοῦ ἀθλητισμοῦ, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐξασφαλιστοῦν ὁρισμένες προϋποθέσεις. Μία ἀπ᾽ αὐτές, βασική, εἶναι ἡ ἀπόκτήση Κλειστοῦ Γυμναστηρίου.

 

Γενικότερα, για μία ὁλοκληρωμένη ἄθληση καὶ ψυχοσωματικὴ διάπλαση τῶν παιδίων μας, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ὑπάρχει μία κατάλληλη στέγη, ἕνα Ἀθλητικὸ Κέντρο. Ἐκεῖ μὲ συστηματικὴ ὀργάνωση καὶ φωτισμένη καθοδήγηση θὰ μποροῦν τὰ παιδιά μας ν᾽ ἀσκοῦνται, οἱ νέοι καὶ τῶν δύο φύλων ν᾽ ἀθλοῦνται καὶ νὰ καλλιεργοῦν τὰ ποικίλα ἐνδιαφέροντα τους, οἱ ὥριμοι νὰ συμμετέχουν κατὰ τὸ δυνατόν, νὰ συμβάλλουν στὴν πρόοδο τῶν νεωτέρων καὶ νὰ τοὺς καμαρώνουν γιὰ κάθε ἐπιτυχία τους.

 

Οἱ Ἕλληνες θαυματουργοῦν ὅταν ὁμονοοῦν. Ἡ ὀμογένεια μας, μὲ τὸ βαθὺ πατριωτικὸ αἴσθημα, ποὺ τὴν διακρίνει, ἔχει δώσει πολλὰ καὶ τρανὰ δείγματα μεγαλόπνοων ἔργων, τόσο κατὰ τὸ ἔνδοξο παρελθόν, ὅσο καὶ κατὰ τὸ παρόν. Ἤδη μεγάλα ὁράματα, ὅπως τὸ Γηροκομεῖο καὶ τὸ Πνευματικὸ Κέντρο ἔγιναν πραγματικότης. Ἦλθε ἡ ὥρα γιὰ τὴν πραγματοποίηση ἑνὸς ἄλλου ὁράματος τῆς Ὀμογένειας, γιὰ τὴν ἵδρυση τοῦ Ἀθλητικοῦ Κέντρου. Τρίτο μεγαλεπήβολο ἔργο, ποὺ θὰ τιμᾷ αὐτὴν καὶ τὴν Ἑλλάδα...

ΝΕΟΣ ΦΟΡΕΑΣ - ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ

Κατὰ τὴν πορεία τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὸ θέμα ἐμπεριστατωμένα καὶ ἀπὸ κάθε ἄποψη εὐρύτερα, προέκυψαν σημαντικὰ πορίσματα, ἀλλὰ καὶ διάφορα διαδικαστικὰ θέματα. Γιὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς μὲ τὴν ἔγκριση τῶν δύο Συλλόγων ἀποφασίστηκε ἡ «ἀνεξαρτητοποίηση τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἡ δημιουργία ἑνὸς νέου Φορέα μὲ Καταστατικὸ καὶ Ἱδρυτικὰ μέλη».

 

Τὴν 21 Σεπτεμβρίου 1986, ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖο τὸ Καταστατικὸ τοῦ Νέου Κοινωφελοῦς Σωματείου μὲ τὴν ἐπωνυμία ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΑΤΑΥΛΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΩΤΩΝ.

 

Τὰ ἐπίλεκτα ἱδρυτικὰ μέλη ποὺ ὑπέγραψαν τὴν ἱδρυτικὴ πράξη μὲ ἀλφαβητικὴ σειρὰ ἦταν τὰ παρακάτω:

Ἀϊβάτογλου Σάββας, Ἀράπογλου Δημήτριος, Ἀργυριάδης Νικόλαος, Βασιλείου Ἰωάννης, Δέτσης Μιχαήλ, Δονούπογλου Παντελής, Ἐθνόπουλος Σπύρος, Ἐμιρτζὲ Ἰωάννης, Ζαράγκαλης Σταύρος, Ἰωαννίδης Ἐλευθέριος, Καζαντζίογλου Σάββας, Καλφόπουλος Γεώργιος, Καρανδρέας Φώτης, Καρυδάκης Νικόλαος, Κεστσόγλου Νικόλαος, Κεστσόγλου Χαράλαμπος, Κρητικὸς Ἀντώνης, Κωνσταντινίδης Δημήτριος, Κωνσταντινίδης Ἰωσήφ, Μακρίδου Ἐρυφίλη, Μαυρομμάτης Σταύρος, Μπαλλὴς Βλαδίμηρος, Νίνου Γεωργία, Παγιώτης Μιχαήλ, Παγόπουλος Γεώργιος, Παγώνης Λεωνίδας, Παπαϊωάννου Διαμαντής, Παπαστύλος Στέργιος, Πορτοκάλης Νικόλαος, Ῥεσσόπουλος Γιῶργος, Ῥοΐδης Στυλιανός, Σακαλάκης Διονύσιος, Σαμαρὰς Παῦλος, Στουπάκης Στέφανος, Ταμπούρογλου Νικόλαος, Τόλλαρος Δημήτριος, Τσοτσόλης Μιχαήλ, Χαλιωρὴς Σταύρος, Χανὰς Λεωνίδας, Χαρισιάδης Δημήτριος, Χριστοφορίδης Ἀριστοφάνης.

Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ - ΑΓΟΡΑ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ

28 Σεπτεμβρίου 1986. Ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπικύρωση τοῦ Καταστατικοῦ ἡ διοικήση τοῦ νέου ἀνεξάρτητου πλέον «Φορέα» καταρτίσθηκε ὡς ἐξῆς:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μιχάλης Παγιώτης

Α´ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στέργιος Παπαστύλος

Β´ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βλαδίμηρος Μπάλλας

ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Ἐλευθέριος Ἰωαννίδης

ΕΙΔ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Ἰωσὴφ Κωνσταντινίδης

ΤΑΜΙΑΣ: Σταύρος Μαυρομμάτης

ΕΦΟΡΟΙ: Νικόλαος  Ἀργυριάδης,  Χαράλαμπος  Κεστσόγλου,  Διονύσιος Σακαλάκης, Ἀρίστος Χριστοφορίδης

ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ: Ἐρυφίλη Μακρίδου

 

Κατόπιν πολλῆς ἔρευνας τῆς ὡς ἄνω Διοικήσεως, βρέθηκε τὸ κατάλληλο οἰκόπεδο πρὸς ἀγορά. 13 Ἰουλίου 1987, ἐλήφθη ἡ Μεγάλη ἀπόφαση τῆς διοίκησης καὶ τῶν ἱδρυτικῶν μελῶν: Ἀγοράσθηκε οἰκόπεδο 9 στρεμμάτων στὰ Λουτρὰ Ἀλίμου στοὺς Τράχωνες, ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Κυβέλης. Στὸ μεταξὺ ἀποφασίσθηκε ὀμόθυμα νὰ δοθῇ ἡ ὀνομασία:

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Ὁ χῶρος ποὺ ἀγοράστηκε καὶ ὀνομάστηκε «Βυζαντινὸ Κέντρο», ἀμέσως ἰσοπεδώθηκε, καθαρίστηκε καὶ περιφράχθηκε. Ἔγιναν: δενδροφύτευση, ἠλεκτροφώτιση, ὑδροδότηση καὶ ἐγκατάσταση τηλεφώνου. Ἐπίσης ἔγινε ἡ μελέτη, ἀπὸ εἰδικοὺς Μηχανικούς, γιὰ τὶς ἀθλητικὲς καὶ πολιτιστικὲς ἐγκαταστάσεις, ποὺ θὰ περιλαμβάνει τὸ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ἤτοι:

 

Κλειστὸ Γυμναστήριο, - Ἀνοιχτὸ Κολυμβητήριο, - Ἀνοιχτὸ Ἀμφιθέατρο, - Γήπεδα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, ἀντισφαίρισης (μπάσκετ, βόλεϊ, τένις), - Μίνι γκολφ, - Στίβο, - Παιδικὴ χαρά, - Αἴθουσες πολιτιστικῶν ἐκδηλώσεων, - Γραφεία, - Βιβλιοθήκη, - Ἀναγνωστήριο. Μὲ εἰσήγηση δὲ τοῦ Γ. Γραμματέα Ἐλ. Ἰωαννίδη, ἀποφασίσθηκε νὰ ἱδρυθῇ καὶ Βυζαντινὸ Ἐκκλησάκι, γιὰ τὶς πνευματικὲς ἀνάγκες τῶν μελῶν, εὐλογία καὶ σύμβολο τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς αἰωνίας καὶ ἀκατάλυτης σύζευξης Ἐλληνισμοῦ καὶ Χριστιανισμοῦ, σὲ ὅλους τοὺς κοινωνικοὺς καὶ πολιτιστικοὺς τομείς.

 ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

Κατὰ τὸ καταστατικὸ σκοποὶ τοῦ Κέντρου εἶναι:

α) Ἡ προαγωγὴ τοῦ πολιτιστικοῦ καὶ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῶν μελῶν τοῦ Σωματείου καὶ γενικὰ τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν.

β) Ἡ προαγωγὴ τῆς ἠθικῆς, θρησκευτικῆς καὶ ἐθνικῆς συνείδησης αὐτῶν.

γ) Ἡ ἀνάπτυξη καὶ καλλιέργεια τῶν πνευματικῶν, ψυχικῶν καὶ σωματικῶν δεξιοτήτων τῆς Νεολαίας.

δ) Ἡ διαφύλαξη καὶ περαιτέρῳ διάδοση τῶν ἠθῶν, ἐθίμων καὶ παραδόσεων τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν.

ε) Ἡ συγκέντρωση καὶ ἐπεξεργασία τοῦ λαογραφικοῦ καὶ ἀθλητικοῦ πλούτου τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν.

ς) Ἡ ἀνάπτυξη τοῦ πνεύματος τῆς φιλαλληλίας καὶ ἀλληλεγγύης τῶν μελῶν καὶ ἡ σύσφιγξη τῶν σχέσεων καὶ δεσμῶν αὐτῶν καὶ γενικὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς διασπορᾶς.

ζ) Ἡ συνεργασία μὲ ἀντιστοίχους Συλλόγους.

Ἐδῶ πρέπει νὰ γίνει μία διευκρίνηση - ἀπάντηση στην εὔλογη ἐρώτηση: Τὸ Κέντρο γίνεται μόνο γιὰ τοὺς Κωνσταντινουπολίτες; Ὑπευθύνως καὶ κατηγορηματικὰ εἶχε δοθεῖ ἡ ἀπάντηση ἀπὸ τὴ Διοίκηση τοῦ Συλλόγου: ΟΧΙ. Τὸ Κέντρο γίνεται ἀπὸ τοὺς Κωνσταντινουπολίτες, ἀλλὰ ὄχι μόνο γιὰ τοὺς Κωνσταντινουπολίτες. Ἀγκαλιάζει ὅλους τοὺς Ἕλληνες ἀδιακρίτως. Εἶναι μία «ἐλαχίστη προσφορὰ τῶν Κων/πολιτῶν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸ Ἀθλητισμό».

ΣΤΟΧΕΥΣΗ

Μὲ τοὺς σκοπούς, ποὺ προαναφέραμε καὶ τὰ μέσα ποὺ προβλέπονται, τὸ «Βυζαντινὸ Κέντρο» στοχεύει νὰ γίνῃ τὸ κίνητρο, ποὺ θὰ δώσουν οἱ δύο Ἀθλητικοὶ Σύλλογοι στοὺς ἀθλητές τους. Ἡ ἀφομοίωση ποὺ θὰ συντελεστεῖ ἐκεῖ μέσα δὲν θὰ ἔχει ὅρια ἀξιολόγησης. Ἡ ζεστὴ ἀτμόσφαιρα «τοῦ χώρου» θὰ ἐπιδράσει θετικά.

 

Τὰ τμήματα ἐκμάθησης σὲ ἀθλήματα, ποὺ καλλιεργοῦνται, θὰ γίνονται μὲ τὴν φροντίδα ἐμπείρων δασκάλων καὶ ἀναγνωρισμένων προπονητῶν, γιὰ νὰ παίρνῃ ὁ ἀθλητὴς σωστὲς βάσεις καὶ ν᾽ ἀποκτᾷ αὐτοπεποίθηση στὸ ἄθλημα, τὸ ὀποῖο διάλεξε, καὶ ἀνώτερο Ἀθλητικὸ ἦθος καὶ ὕφος. Ἡ προετοιμασία τῶν βασικῶν ὁμάδων θὰ εἶναι ἐπιστημονικὰ μελετημένη καὶ ὁ ἐξοπλισμὸς σὲ ὄργανα ἐκγύμνασης ὁ πιὸ τέλειος.

 

Νέα τμήματα θα διαμορφωθοῦν ὀπωσδήποτε. Θὰ γίνει ἐπέκταση δραστηριοτήτων σὲ σύγχρονα ἀθλήματα καὶ θὰ ὑπάρχει ἄνεση χρόνου ἄθλησης γιὰ κάθε ἐνδιαφερόμενο.

 

Οἱ στόχοι ὅμως δὲν σταματοῦν στὶς μικρὲς ἠλικίες. Ἐπεκτείνεται καὶ στὶς ὤριμες. Σ᾽ αὐτὲς ποὺ ἔχουν πάνω τους τὸ βάρος τῆς ταλαιπωρίας καὶ τῆς μακρόχρονης προσφορᾶς στὴν οἰκογένεια καὶ στὸ κοινωνικὸ σύνολο, γιὰ νὰ εἶναι ἡ νεώτερη γενεὰ καλύτερα συγκροτημένη καὶ εὐτυχέστερη. Ἐδῶ ἡ ἰκανοποίηση καὶ ἡ ἀνακούφιση θὰ εἶναι διπλῆ. Πνευματικὴ ἠρεμία καὶ σωματικὴ ἀνάγκη. Τὸ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΕΝΤΡΟ» θὰ πληρεῖ στὸ ἔπακρο τὶς ἀνάγκες αὐτῶν, ποὺ τὸ στήριξαν μὲ τὸν ὀβολὸ τους, αὐτῶν ποὺ συνετέλεσαν στὴν πραγμάτωση του, καὶ αὐτῶν ποὺ θὰ τὸ κρατήσουν ζωντανὸ καὶ ἀποδοτικὸ γιὰ πάντα.

 

 

Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ γιὰ πρώτη φορὰ δημοσιεύεται  ὁ κατάλογος τῶν πρώτων δωρητῶν γιὰ τὴν ἀγορὰ οἰκοπέδων στὴ περιοχὴ λουτρὸ στοὺς Τράχωνες Ἀλίμου.

 

Στὴν πρώτη κοσμικὴ συγκέντρωση ποὺ ἔγινε σὲ ἐπίσημο δεῖπνο στὴν «ΦΑΝΤΑΣΙΑ» τὸ 1987 ὡς γενικὸς γραμματέας ἀπευθύνθηκα στοὺς ἑκατοντάδες καλεσμένους μὲ τὸ παρακάτω κείμενο ὁμιλίας μου.

 

«Ἦταν μερικὰ χρόνια πρὶν ὅταν οἱ τότε διοικήσεις τοῦ ΠΕΡΑ καὶ τοῦ ΤΑΤΑΥΛΑ πῆραν τὴν ἱστορικὴ ἀπόφαση νὰ ἀναγείρουν ἀπὸ κοινοῦ τὸ Ἀθλητικό τους σπίτι. Γι᾽ αὐτὸν τὸν σκοπὸ κάλεσαν γύρω τους ἔμπειρα στὸν ἀθλητισμὸ στελέχη, παράγοντες τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς ὀμογένειας, ζηλωτὰς  τῶν γραμμάτων καὶ τῆς τέχνης  ποὺ ὅλοι μαζὶ συνέθεσαν ἕνα ἁρμονικὸ σύνολο ἔτοιμο γιὰ δράση, γεμάτο μὲ ἐνθουσιασμό.

 

Ὁ στόχος ἦταν ἕνας: Νὰ χαρίσουν στὰ νιάτα ἕνα Ἀθλητικὸ Κέντρο γιὰ τὴν σύμμετρη καὶ ἁρμονικὴ ἄσκηση τοῦ κορμιοῦ ποὺ θὰ δημιουργῇ τὴ σωματικὴ εὐεξία, ἀντίζυγη τῆς πνευματικῆς ῥώμης καὶ τῆς ψυχικῆς εὐφορίας.

 

Ἡ κάπως ἀργοπορημένη αὐτὴ ἐξόρμηση στὸν ἀθλητικὸ χῶρο εἶχε τὰ δικαιολογητικά της. Δὲν εἶναι εὔκολο πρᾶγμα ἕνας ἐκπατρισμός, δὲν εἶναι ἀμελητέα ὑπόθεση νὰ ξαναφτιάξῃ κανεὶς τὴ ζωή του ἀπὸ τὸ μηδέν. Μία δεκαπενταετία δίχως γνωριμίες, χωρὶς μέσα, σὲ διαφορετικὲς συνθῆκες ζωῆς, ἔντρομοι, παραζαλισμένοι δώσαμε ὅλοι τὴν πρώτη μάχη ἐπιβίωσης.

 

Ἡ μάχη αὐτὴ κερδίθηκε σχεδὸν στὸ σύνολο της. Καὶ δεν ἐπιβιώσαμε ἁπλᾶ καὶ μόνο, ἀλλὰ σταδιοδρομήσαμε μὲ ἐπιτυχία, δώσαμε στὸν τόπο τοὺς καρποὺς τῆς ἐργατικότητας, τῆς σοβαρότητας καὶ τῆς ἰκανότητας μας. Γίναμε οἱ πρωτοπόροι στοὺς δρόμους που ἀνοίγουν οἱ ἄνεμοι τοῦ καιροῦ μας.

 

Αὐτὴν τὴν πρωτοπορία ἐκφράζει ἡ προσπάθεια ἀπόκτησης τοῦ κλειστοῦ Γυμναστηρίου ποὺ ἐπιχειροῦν χέρι μὲ χέρι ὁ Ἀ. Ο. Τ . καὶ ὁ Ἀ. Σ. Π. μέσῳ τοῦ εἰδικοῦ φορέα ποὺ δημιουργήθηκε γι᾽ αὐτὸν τὸν σκοπό.Καλὴ ἡ σκέψη νὰ περιθάλψῃς τὴν τρίτη ἡλικία καὶ νὰ χαρίσῃς στοὺς γέροντες ἕνα εἰδυλλιακὸ τοπίο διαμονῆς στὴν Ἀνάβυσσο.

 

Εὔστοχη ἡ ἐνέργεια τῆς ἵδρυσης Πνευματικοῦ Κέντρου ποὺ θὰ διαφυλάξει τοὺς θησαυροὺς τῆς ἠθικῆς μας κληρονομιᾶς.

 

Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐπιβάλλεται σήμερα εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ σωθῇ ὁ νέος. Εἶναι ἱερὸ καθῆκον νὰ δώσῃ κανεὶς στὴ νέα γενιὰ τὰ νάματα τοῦ πολιτισμοῦ ποὺ παιρνοῦν ὑποχρεωτικὰ μέσα ἀπὸ τὸν ἀθλητισμὸ. Θὰ ἦταν λάθος νὰ περιορισθοῦμε στὶς λέξεις Ταυταλιανὸς καὶ Πειραιώτης μὲ τὴ στενότητα τοῦ χώρου ποὺ τὶς χαρακτηρίζει μπρὸς στὴν τεράστια ἔκταση τῆς ἐννοίας Κωνσταντινουπολίτης.

 

Γι᾽ αὐτὸ ἀπευθυνόμαστε σήμερα σὲ ἐσᾶς ποὺ πρωτογνωριστήσατε στὰ τρανὰ προάστια τῆς Βασιλεύουσας, σὲ ἐσᾶς ποὺ πρωτοκαθήσατε στὰ θρανία τῶν σχολείων τῆς Ἑπταλόφου, σὲ ἐσᾶς ποὺ συναγωνισθήκατε στοὺς στίβους καὶ τὰ γήπεδα καὶ σᾶς ῥωτᾶμε.

 

Εἶναι δυνατὸν τώρα ποὺ ἰδεολογικὰ ὥριμοι καὶ οἰκονομικὰ εὔρωστοι νὰ μείνετε σὲ ἀπόσταση ἀπὸ τὴ προσπάθεια αὐτὴ ποὺ στοχεύει τὰ παιδιά σας καὶ γιὰ νὰ εἴμαστε πιὸ ῥεαλιστὲς : στὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν σας ;

 

Οἱ μικροδιαφορὲς ξεπεράστηκαν, οἱ λεπτομέρειες διευθετήθηκαν καί με τὴ σκέψη πλέον μετουσιωμένη σὲ ἀγάπη οἱ δυο ἱστορικοί μας Σύλλογοι σᾶς καλοῦν νὰ γίνετε οἱ καλλιεργητὲς αὐτῆς τῆς φιλίας, καὶ οἱ φορεῖς διάδοσης αὐτῆς τῆς συνεργασίας ποὺ δὲν ἔχει ὅρια ἀξιολόγησης.»

 

Tὰ χρόνια πέρασαν, τὸ οἰκόπεδο ἀγοράστηκε, τὸ κλειστὸ Γυμναστήριο ἀναγέρθηκε καὶ ἔπρεπε νὰ τιμηθοῦν οἱ προσφέροντες καὶ οἱ στηρικτὲς τοῦ ἔργου. Στὸ κόψιμο τῆς πίττας τοῦ Βυζαντινοῦ Κέντρου τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2000 ἀπευθύνθηκα στοὺς δωρητές.

 

Παραθέτω τὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ» ὅπου αὐτὸ δημοσιεύτηκε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2000.

 

«Χρησιμοποιήσαμε κατὰ καιροὺς στὸν Τύπο τὴν εὐαγγελικὴ ῥήση ἔρχου καὶ ἴδε, ποὺ σημαίνει ἔλα καὶ δὲς, γιὰ νὰ φέρουμε κοντά μας ὅλους ἐσᾶς, κάτι ποὺ καθὼς φαίνεται τὸ πετύχαμε. Ἡ σημερινὴ συγκέντρωση ἀποτελεῖ ἔκφραση ἀνθρωπίνης συμπαράστασης. Γνωρίζουμε, ἀναγνωρίζουμε καὶ ἀξιολογοῦμε τὴν μέχρι σήμερα προσφορά σας καὶ φυσικὰ προσβλέπουμε στὴν ἀνιδιοτελὴ καὶ πάντα γεμάτη ἀγάπη παρουσία σας. Εἶναι βέβαιο πῶς οἱ Κωνσταντινουπολίτες τῆς τελευταίας πεντηκονταετίας, παρὰ τὰ πολλαπλά τους προβλήματα ἀνήκουν στὴν κατηγορία τῶν ὁμογενῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ στην παρουσία τους στὴν μητροπολιτικὴ Ἑλλάδα ἄφησαν τὰ ἴχνη τῆς διάβασης τους. Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ εἶναι καὶ τὸ Βυζαντινὸ Ἀθλητικὸ Κέντρο, ποὺ θὰ περιλάβει στὸν ἀπέραντο ὄγκο του τὴ μαρτυρικὴ ἱστορία τῆς ἑλληνικῆς Κωνσταντινούπολης, τὰ ἄφθαρτα μεγαλεῖα τῶν ἀθλητικῶν μας συλλόγων Πέρα - Ταταύλα καὶ τὸ πολιτιστικὸ κάλλος τῶν γενεῶν μὲ τὸ ὀποῖο γαλουχήθηκαν οἱ σημερινοὶ νοσταλγοὶ τοῦ παρελθόντος. Μὲ τέτοιους πρωτομάστορες καὶ τόσους δουλευταράδες εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο νὰ μὴν ἀνοίξῃ τὶς πλούσιες φτεροῦγες του ὁ Βυζαντινὸς Ἀετός, τὸ ἔμβλημα μας, καὶ νὰ ἀτενίσῃ ἀγέρωχος καὶ ὑπερήφανος πρὸς τὴν μεγάλη δόξα.»

 

  Ἰωσὴφ Κωνσταντινίδης